Doğuştan kalça çıkığı nedeniyle engelli kadrosunda görev yapan Necla hemşire, azmi ve fedakarlığıyla hem meslektaşlarına hem de ailesine örnek oluyor.

Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBÜ) İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kan Nakli Birimi’nde görev yapan hemşire Necla Oğuz, azmi ve yaşama tutunmasıyla takdir topluyor. Doğuştan kalça çıkığı rahatsızlığı bulunan ve engelli kadrosunda çalışan Oğuz, 29 yıllık meslek hayatında birçok zorluğa rağmen hem meslektaşlarına hem de hastalarına şifa dağıtmaya devam ediyor. Çocukken tedavi gördüğü hastanede bugün meslektaşlarına ve hastalara ışık olan Oğuz, anneliğin de kendisi için ne kadar değerli bir duygu olduğunu vurguluyor.

İzmir’in Ödemiş ilçesinde dünyaya gelen Necla Oğuz, sağlık meslek lisesinden mezun olduktan sonra iş hayatına atıldı. 11 yıl hemodiyaliz hemşireliği yaptıktan sonra 2011 yılında SBÜ İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne atandı. Doğuştan her iki kalçasında çıkık bulunan Oğuz, 6 yaşında ilk ameliyatını olduğu hastanede hemşire olarak görev yapıyor. Toplamda 12 ameliyat geçiren Oğuz, çocukluk hayalinin peşinden giderek hemşire olmanın mutluluğunu yaşıyor.

Çocukken tedavi gördüğü hastanede hemşirelerin gösterdiği ilgi ve alakadan etkilenerek bu mesleği seçtiğini belirten Necla Oğuz, o dönemi şöyle anlatıyor: “Oradaki hemşire ablalarımın ilgisi, yaklaşımları bir anne gibiydi. Onlar bana annem gibi davranıyorlardı. Oyun odamızda benimle oynuyorlardı. Çok ilgimi çekmişti ve ‘Hemşire olacağım’ dedim. Çok şükür, mesleğimi elime aldım. Yıllar sonra çocukken yattığım birimin bir üst katında göreve başladığımda anılarım canlandı, elim ayağım titredi.”

Eşi de yürüme engelli olan Necla Oğuz, 12 yaşındaki kızları İnci’nin kendilerine her zaman destek olduğunu dile getiriyor. Oğuz, kızının kendisini bir engelli anne olarak hiç yormadığını belirterek, “Annelik çok güzel bir duygu. Kızıma teşekkür ediyorum; hiç eziyeti olmadı, çok uyumlu bir çocuktu. Elimizi tutar öyle gezerdi. Emeklediği dönemde bile bulaşık makinesini boşaltırken yardıma gelirdi. Beni engelli bir anne olarak hiç yormadı” şeklinde konuşuyor.

Anne ve babasıyla gurur duyduğunu söyleyen 6. sınıf öğrencisi İnci Oğuz ise annesinin engelini kendisine hiç hissettirmediğini vurguluyor. İnci, ev işlerinde annesine yardım ettiğini ve Anneler Günü’nü kutlayarak ona teşekkür ettiğini belirtiyor. İleride astronomiyle ilgilenmek istediğini söyleyen İnci, kan tuttuğu için hemşire olmayı düşünmediğini ekliyor.