Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin , bazı eğitim kurumlarında yöneticilere yönelen kayıt baskısının önüne geçmek için gelecek yıldan itibaren yeni bir sistemin devreye alınacağını açıkladı. Adresi tutmayan başvuruların önünü kesecek modelde, kontenjanlar dolduğunda kayıt ekranları tamamen kapanacak. Salondaki dikkat kesilmiş hava, konunun ne kadar yakıcı olduğunu gösterdi. Bakanlıktan sahaya uzanan diyalog Erzurum’daki Hizmetiçi Eğitim Enstitüsü’nde ilçe milli eğitim müdürleriyle buluşan Tekin, Bakanlığı Türkiye’nin en büyük ailesi olarak tanımladı. Rakamlar çarpıcı. Yaklaşık 65000’i resmi olmak üzere 75000 okul , 100000’in üzerinde kurum , 1100000’i resmi olmak üzere 1250000’ün üzerinde öğretmen ve 18000000 öğrenci . Basit bir hesapla bu yapı, toplumda 50-60 milyon kişiyi doğrudan etkiliyor. Bu devasa ölçeğe rağmen hedef net. Sağlam bir iletişim ağı kurmak ve aynı hedefe odaklanmış bir uyum üretmek. Bakan, göreve geldiğinden bu yana okul okul dolaşıp öğretmenler odasında istişare yaptıklarını, toplantılarda en fazla birkaç dakikalık bir çerçeve çizip kalan zamanı sahayı dinlemeye ayırdıklarını anlattı. Kısa cümlelerle konuştu. Notlar tutuldu, öneriler ilgili dairelerce çalışıldı ve uygulamaya dönüştürüldü. 2023 yazından beri her eğitim-öğretim yılı öncesinde yayımlanan hazırlık genelgelerinde 50-60 başlık yer aldı; hepsi sahadan gelen taleplerin karşılığı olarak mevzuata işlendi. Tekin, merkez teşkilatındaki birimler arasında eşgüdüm için de sahadan kopmayan bir yöntem benimsediklerini vurguladı. Öğretmenlerin söylediklerinin politikaya dönüştüğünü görmek, katılımcılar için güven verici oldu. Sözlerine eşlik eden onaylayıcı baş hareketleri, beklentinin yüksekliğini hissettirdi. Kayıt baskısına yeni model Gündemin sıcak başlığı adrese dayalı yerleştirme oldu. Bakan, sınavla öğrenci alan kurumlar hariç tüm ilkokul ve ortaokullarda adres esaslı sistemin işlediğini anımsattı. Ancak bazı ilçelerde belirli kampüslerin “popüler” olduğu iddiasıyla, o bölgede oturmayan velilerin farklı yollar denediğini dile getirdi. Bu tablo dengeleri bozuyor. Bir yerde sınıflar 37-38 kişiye çıkarken, birkaç sokak ötede sayı 20 ‘nin altına inebiliyor. Net bir dengesizlik bu. Planlama aslında ayrıntılı. Devlet birimlerinden okula başlama yaşındaki çocukların adresleri alınıyor, her kurum bu veriye göre sokak sokak zimmetleniyor. Yatırım da buna göre yapılıyor. Dolayısıyla adresi tutmayan başvurular yalnızca bir liste meselesi değil, tüm sistemi aksatan bir müdahale. Kısa vadede doluluk artıyor, uzun vadede ise kaynaklar yanlış yerde harcanıyor. Tekin, Ankara’da yaptığı bir okul ziyaretinde öğretmenlerin bu konuyu ısrarla gündeme getirdiğini aktarırken, kimi zaman idarecilerin kayıt parası istediğine dair şikayetlerin de gerçeği yansıtmadığını söyledi. “ Sizin çocuğunuz bu kuruma kaydolamaz çünkü adresi burası değil ” cümlesinin, kimi velilerce bağış isteniyor şeklinde yorumlandığını anlattı. Ardından net konuştu: “ Edemezler kardeşim .” Yeni modelin ana fikri açık. “ Önümüzdeki yıl sınırlamayla kayıtların kapatıldığı bir uygulamayı hayata geçireceğiz ” diyen Tekin, taşra teşkilatının bu tür baskılarla karşı karşıya kalmaması için İçişleri Bakanlığı ile ortak çalışma yürüttüklerini belirtti. Amaç, planlamaların sabote edilmesini engellemek, dengeli sınıf mevcudu dağılımını korumak. Basınç sadece rakamlarda görünmüyor. Bazı yerlerde müzik atölyeleri ve kütüphaneler, artan talep nedeniyle sınıfa dönüştürülmek zorunda kalıyor. Bu, eğitim ortamının ruhunu zedeliyor. Öğrencinin nefes aldığı alanlar daralıyor, öğretmenin esnekliği azalıyor. Tekin, kimi kampüslerin aleyhte ya da lehte söylemlerle öne çıkarılmasının da sağlıklı olmadığını ifade etti. Rehberlik eden ölçüt adres verisi ve kapasite olmalı. Önyargılar değil. Sözlerinin arasına kısa duraklar koydu, salonun nabzını tuttu. Adres esaslı yerleştirmeye uyum, yatırımların doğru yere yönelmesini sağlıyor. Yanlış yönlendirme ise sınıf mevcutlarını şişirip komşu kurumları boş bırakıyor. Bu kısır döngü kırılmalı. Yeni uygulama, butonlara basıldığında sistemi kilitleyerek bunun önüne geçmeyi hedefliyor. Öğretmenlerin aktardığı sorunların mevzuata dönüşmesi, Bakanlıkla sahadaki ekipler arasında kurulan köprünün en somut kanıtı olarak sunuldu. Bu sözler, yıllardır süren tartışmalara nokta koyma isteğini yansıtıyordu.